หลังจากโดนตบตีพอเป็นพิธีก็มาอัพจนได้
(พรุ่งนี้จะสอบนะเนี่ย พรุ่งนี้จะสอบนะเฮ้ย!)
โปรเจคต์อะไรไม่รู้..เหมือนไม่ได้มาด้วยกัน ก๊ากก
..สึนะ ที่เป็น TYL อยู่คนเดียว..
..รีบอร์น ที่อยู่ในวองโกเล่ แต่ไม่ใช่ผู้พิทักษ์..
..ฮิบาริ ที่เป็นผู้พิทักษ์แต่ดันไม่ TYL ตามหัวหน้า..
..ดีโน่ ที่ไม่ใช่ทั้ง TYL แล้วก็ไม่ได้อยู่ในวองโกเล่แฟมิลี่..
..บาจิล(ที่ป่วยมาไม่ได้) ก็เป็น TYL แต่ไม่ได้เป็นผู้พิทักษ์..
ส่วนไหนไม่ทราบที่บอกว่าคอสทีมเดียวกัน =A="
เอาเถอะ มันผ่านไปแล้ว (แล้วตูก็รับเสื้อสีม่วงไม่ได้จริงๆ)
รีพอร์ตพอสังเขปดีกว่า ..เริ่มจากตอนเช้า..มาก หัวหน้าแกงค์ Teleconfernce
ด่วนจี๋ไปรษณีย์จ๋ามาปลุก ก็เลยต้องโทรไปปลุกดีโน่ต่อ
ปรากฎว่าจริงๆแล้วดีโน่ตื่นตั้งกะตีสามมานั่งเพนท์ลายที่แขนตัวเอง =A=
พอหอบหิ้วสัมภาระไปถึงงาน ก็ต้องกราบขอบพระคุณบูธเพื่อน
ของท่านรุ่นที่สิบเป็นอย่างสูงที่กรุณารับฝากของ
กว่าจะแต่งตัวเสร็จปาเข้าไปเกือบบ่าย เดินร่อนไปร่อนมาก็ไปเจอพี่ลูมิน
ที่มุ่งมั่นกับการซอยวิก แล้วก็พี่เนมผู้มุ่งมั่นกับวิกอาเธอร์
พี่ท่านก็ชี้ทางสว่างไปหาเฮตาเลียที่ตูก็หาไม่เจอ ทำไมวะคะ
ก็เอาเป็นว่าละเลงรูปกันเล้วกันฮ่ะ (โหลดโหดพอรับได้)
!~REBORN in CAPSULE EVENT 3~!
Cast
TereWasabi : Sawada Tsunayoshi
ความแร่ดสวยไม่เคยปรานีใคร
Kokihiko : Reborn
ครูสอนพิเศษที่มาคอสเป็นครูสอนพิเศษ (ชะอ่าว?)
BerryZ : Hibari Kyouya
ฮิบาริที่โดนประนามหยามหมิ่นว่าเสื่อมแถมยังเคะ
(เอ๊อ ตัวเล็กแล้วไง!)
Pare : Dino
ดีโน่ที่หน้าตาโชตะไม่พอ ยังเคะแบ๊วอีกตะหาก
เงาลึกลับของบุคคลปริศนา (เรอะ?)
พวกเค้าคือ Megane Team~!
( เอ่อ..พวกไม่มีแว่นก็ไม่ต้องพยายามนักก็ได้.. )
เหมือนจะถูกใครรีเควส
ฮิบาริ โหมด ประธานนักเรียนสุดโฉด ฮ่าๆ
ฮิบาริ : กูเครียดกับหัวหน้าแกงค์ข้างหลัง
สึนะ : ดีโน่ขาาา ขาดีโน่ววว
ฮิบาริ : ไปตายกันซะให้หมดเลยป่ะ..ไปตายกันให้หมดนี่แหละ
ดีโน่ : ประเดี๋ยวก่อนช้าก่อน ไม่เกี่ยวเลยนะเนี่ย
ไม่ได้ทำอะไรเลยนาเหวย
( สึนะหน้าตามาโซมากอ่ะ..กลัว ฮ่าๆ )
อาจารย์กับลูกศิษย์ที่สามัคคีร่วมใจกันทำอะไรบางอย่าง
ฮิบาริที่มุ่งมั่นจะอาละวาด กับดีโน่ที่ตั้งอกตั้งใจซัพพอร์ตอยู่ข้างหลัง
ศึกชิงตำแหน่งคู่เคะอันดับหนึ่งระหว่าง R27 VS D18 ( หรือ 18D )
(แล้วฮิบาริทำผิดอะไร ทำไมทุกคนต้องหันหน้าหนีวะคะ ฮ่าๆ)
มาคิดๆดูแล้วก็เคะกันทั้งทีม เพราะงั้นศึกชิงแหวนอุเคะ(?)เริ่มได้
สึนะ : อุเคะฟาดหาง~!
ดีโน่ : เคียวย๊าา~! มาให้ฟาดแส้ซะดีๆม๊าา~
รีบอร์น : รับกระสุนดับเครื่องชนไปซะสึนะ
ฮิบาริ : ทำไมมารุมตูคนเดียวล่ะเว้ยย!?
แค่เคะยังพอรับได้ แต่ดันแร่ดด้วยนี่รับไม่ได้เฟ้ย รุมมัน!
สึนะ : จะตกหน้าต่างแล้วว จะตกจริงๆแล้วนะเฟ้ยยย!
เห็นยังงี้ตูก็เป็นหัวหน้านะเฮ้ย!
พอสู้กันไปๆมาๆมันก็ม่อยกระรอก
..สลับคู่กันซะงั้นน่ะเฮ้ย!??
ก็ไม่คิดว่าจะมีคู่นี้อยู่ด้วยหรอก..แต่ว่า
มือข้างนั้นตั้งใจจะทำอะไรไม่ทราบครับคุณรีบอร์น!??
สรุปมันคือฮาเร็มของป๊ะป๋า?
รีบอร์น : เด็กกรูเองครับ
ความรักระหว่างอาจารย์กับศิษย์เก่ามันช่าง..
( ตกลงว่าจะเอากันยังงี้ใช่ป่ะ จะเอาคู่นี้ให้ได้เลยใช่มะ? )
ฮิบาริ : ได้เสียเซ่ ยุ่งกับของๆคนอื่น มายิงกันให้ไส้ทะลักเลยม๊า!
(ไปแลกอาวุธกันตั้งแต่เมื่อไหร่ ก๊ากก)
จริงๆปืนมันก็เท่ห์ดีแฮะ..เปลี่ยนไปเป็นมือปืนดีกว่าป่ะ?
จริงๆแล้วมันต้องคู่รุ่นพี่รุ่นน้อง
(สึนะพยายามจะเสะให้ได้ แต่ประทานโทษ ดูผลลัพธ์กันเอาเอง)
ศึกชิงดีโน่ระหว่างหัวหน้าวองโกเล่กับผู้พิทักษ์แห่งเมฆา
และแล้วภรรยาหลวง ภรรยาน้อยและกิ๊กกิตติมศักดิ์ก็รู้ความจริง
"ตกลงลื้อนอกใจพวกอั๊วใช่ม๊ายยยย!!"
ตามหลังหัวหน้าอย่างอั๊วมาซะดีๆ เจ้าพวกลิ่วล้อทั้งหลาย
( เก็บกดจากบทยามาซากิสินะพี่ท่าน )
นะ....นั่นมัน
รีบอร์น : เอ...ไอ้กล้องอันนี้ทำไมมันมองอะไรไม่ค่อยเห็นเลยล่ะฟะ
(ท่าชี้นิ้วของสึนะที่เจ้าตัวยืนยันหนักแน่นว่าไม่แร่ด)
อาณาจักรมาเฟียแลนด์แห่งข้าพเจ้า
ถึงก่อนได้เป็นรุ่นที่สิบเอ็ดเชียวนาเหวย
สึนะ : ฮัลเลลูย่า พระเจ้าประทานพร
ฮิบาริ : ใครถึงก่อนอั๊ว ตายสถานเดียว!
รีบอร์น : จะถึงแล้วเว้ยย อีกนิดเดียวว ฮัดช่าา
ดีโน่ : รอด้วยย รองเท้ามันหนักกกกก!!
ฮิบาริ : ตูเหยียบได้ก่อนเฟ้ย เจ้าพวกสัตว์กินพืช อย่าดึ๊งงงงง!!
แล้วเราก็จัดตำแหน่งในแฟมิลี่กันได้ตามลำดับ
..ว่าแต่ทำไมรุ่นที่สิบดูสว่างเจิดจ้าบอกไม่ถูก โอโม่ใช่ป่ะ โอโม่ใช่มะ?
ในที่สุดก็ได้ D18 กันอย่างสงบสุข
ว่าแต่..
ก็แล้วทำไมสึนะต้องไปยืนทำท่าสวยอยู่ตรงนั้นด้วยล่ะเฮ้ยยย!!??
(แสงก็ดันเป็นใจยังกะสปอร์ตไลท์ส่องอีกตะหาก)
รีบอร์น : เย็นนี้จะกินอะไรดี..
สึนะ : ..ตูประทังชีวิตด้วยมาม่ามาเดือนเศษแล้วเนี่ย
คาราเมลรีบอร์น..
ที่ดึงดันจะคาราเมลให้ได้..อา..มาเฟียประเทศไหนกันวะคะ
คาราเมลดีโน่..
โมเอ๊~~~โมเอ้~~ดูจะเป็นคาราเมลที่เหมาะที่สุดแล้ว
คาราเมลฮิบาริ..
ที่ทีแรกไม่ยอมทำ แต่ด้วยคำยืนยันหนักแน่นของสมาชิกอีกสามเลยจำใจ..
รุ่นที่สิบ..ที่ขู่เข็ญให้คนอื่นคาราเมล แต่ตัวเองเผ่นไปรูดเสา
สุดท้าย..
รูปถ่ายครอบครัว มีทั้งอาก๋งอาม่า อาตี๋และอาซ้อ
(กลั้นหัวเราะแทบตาย ก๊ากกกกกกก)
Special Thanks
"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่กรุณามาถ่ายรูปให้พวกผมนะครับ คุณหนู"
(ดูมัน..ทำเป็นเกมจีบสาวไปได้)
ขอบคุณพี่หุย ช่างกล้องน่าร๊ากน่ารักมากๆเลยนะค๊า
อุสาหะถ่ายจนเกือบตกหน้าต่าง ฮ่าๆ
============================
สรุป..นี่เรากำลังทำให้เรื่องนี้เสื่อมเสียอยู่รึเปล่า ก๊ากก
:: ขอบคุณชาวคณะ ::
ยามาซากิคุง พี่ต้อง :
เสื้อผ้าหน้าผมออพชั่นนี่มาจากหยาดเหงื่อแรงงานของพี่ท่านทั้งนั้น (ก๊าาก?) ขอบคุณมากค่ะ
โอกาสหน้าคงได้มาคอสด้วยกันอีกนะคะ (พ่อบ้านสินะท่าน พ่อบ้าน..) ว่าแต่ถึงพี่ท่านจะพูดยังไงก็เหอะ
สึนะก็ยังแร่ดอยู่ดี...
(โดนหลบตรีน)
ซากาโมโต้ พี่อ้อ :
เป็นคุณพี่ที่ใจดี สุดภาพม๊ากก มากกก พูดค่ะๆทุกคำ.
.แล้วดูอีกคนที่มาด้วยกันสิ ฮ่าๆ
ขอบคุณที่ยอมรั่ว..เอ่ออ ไม่สิ ทีมนี้ไม่มีใครรั่วสินะ
ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันค่าา
สอนพิเศษเด็กมหาลัยด้วยรึเปล่าคะ จะไปสมัครเรียน กรั่กๆ
อีหนูอานะ แพร :
แทงคิ้วที่มาเสื่อม..เป็นพวกเชื่อคนง่ายสินะ? กร๊าก
จะว่าไปเราก็ลากเอ็งไปทุกงานเลยนี่หว่าเฮ้ย
เกรียนคนนั้น :
ที่ทำให้รู้ว่าโลกนี้ก็มีคนพรรค์นี้อยู่ด้วย ต่อไปจะระวังกว่านี้
หาที่สิงของเกรียนคนนั้นเจอแล้ว แต่ไม่มีมาตรการจะดำเนิน
ปลงตกกะชีวิต ชาตินี้อย่ามาเจอกันอีกเลย ฮ่าๆ
CARAMEL SEE YA~!
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่าา
ปอลอ. พี่อ้อพี่ต้องถ้าจะเอารูปจากกล้องเรา ems มานะคะ จะส่งลิงค์ไปให้
ปอลอสุดท้าย.
ลืมไปซะสนิท..ยามาซากิคุง
เอาโด 1896 มาน๊าาาาาาาา
ใส่คำพูดซักทีเซ่ซ่ซ่ซ่ซ่~~~!!!!!
โฮกกกก
