ได้แถกแถมาจาก พี่เนม ครับ *โค้ง*
เพราะงั้นมาทำซะก่อนจะไม่ได้ทำ
แทคบ้าอะไรไม่รู้ เสื่อม...เอิ่ม..เสื่อมจริงๆจังๆ ..
(ว่าแต่รอพี่เนมคิดคำถามมาทำแถกอยู่นะคร้าบ 55+)
Tag เมื่อชั้นป่วยดั่งนิยาย ver.Gintama
1. เลือกตัวละครในกินทามะที่ตัวเองอยากจะเป็น
อืม..เป็นคำถามที่ชวนหัวอกกลัดหนองหม่นหมองดั่งคลองแสนแสบจริงๆ
แต่ว่า..เมื่อพิจารณาจากรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติแล้ว
คนที่เป็นอันดับหนึ่งในทุกๆด้านนั่นก็คือ..
เฮ้ย!! แล้วเราจะไปตอบแทนไอ้คนที่ไม่พูดได้ยังไงล่ะเว้ย
ขี้เกียจจะทำป้ายให้แล้วนะเฮ้ย...!!
เอ้าเปลี่ยนด่วน อะไรนะ? คุณกินจะเสนอใครงั้นเหรอ?
คุณกิน : พัทคุงชินปาจิคุงจะรับบทนี้ไปไงล่ะพี่น้องชาวประชาเอยจงตื่นเต้น..
ชินปาจิ : หลังจากนี้ไปตัวประกอบอย่างผมจะรับหน้าที่ตอบคำถามด้วยชีวิตเองครับ!
2. คุณถูกสั่งให้ป่วยแต่ว่าเลือกได้ (ตามบท) จะเลือกป่วยเป็นอะไร
"ก็โรคชักกระตุกตบมุกแป้กหรือไม่ก็โรคจิมมี่คุงไงล่ะเจ้าลิ่วล้อเอ๋ย"
ประเดี๋ยวก่อนเด้!! ไอ้คุณกินว้อย นี่มันหน้าที่ผมตอบหรอกนะเฟ้ย!
ใครใช้ให้มาพิมพ์วะครับ!
ว่าแต่ไอ้โรคชื่อสารเลวแบบนั้นเอาซิลิบรัมส่วนไหนคิดขึ้นมาไม่ทราบครับเพ่!!??
3. สถานที่รักษาตัว (ที่บ้านหรือโรงบาลหรือที่อื่น)
เห็นผมมีเงินมากขนาดจ่ายค่านอนกลิ้งเล่นในโรงพยาบาลได้รึไงกันครับ!
ถึงยังไงท่านพี่ก็คงจะให้ไปนอนที่โรงฝึกสำนักชิมุระ..
...ห๊ะ? อะไรนะครับท่านพี่?
จะเปิดโปรแกรมการป้องกันดุจปราการเหล็กงั้นเหรอครับ?
เฮ้ยๆ! ประเดี๋ยวก่อนสิครับพี่ท่าน! แล้วเรื่องฟื้นฟูโรงฝึกล่ะเฮ้ย!?
4. คุณหมอเจ้าของอาการไข้ของคุณ
เอ่อ..*เกาหัวแกรกๆ*
มีแต่คุณหมอประเภทป่วนอารมณ์ฆาตกรในตัวผมให้มันเดือดปุดๆขึ้นมาทั้งนั้น
งั้นขอเป็นคุณอลิซาเบธแล้วกันครับ ดูเป็นคุณหมอที่ไม่เรื่องมากดี
ประมาณว่าเอาป้ายฟาดหัวทีเดียวหายไปจากโลก...เอ๋?
5. ป่วยซักกี่วันดี ?
จนกว่าญี่ปุ่นจะพ้นยุคมืด รุ่งอรุณอันสดใสจะเวียนมาถึง
ทำไมถึงมีแต่พวกชอบมาพิมพ์แทนไม่ทราบล่ะครับไอ้คุณซึระ!
ไปตายให้พ้นๆเลยไป๊ไอ้คนหม่นหมองเอ๊ย!
6. ระดับอาการร้ายแรงขนาดไหน
ปางตาย..
ถึงขั้นตบกี่มุกก็แป้กทุกมุกเชียวนะครับ..
7. คนที่มักมาเยี่ยมคุณทุกวัน
ตาหัวสีที่ชอบทำสายตาบิดาเสียไม่สนทางโลกคนนั้นนั่นล่ะครับ
เห็นไม่เอาอ่าวเอาเรืออย่างนั้นแต่พอเอาเข้าจริงๆก็ต้องมาเยี่ยม
พร้อมประโยคแปลกๆที่ไม่รู้ว่าให้กำลังใจหรือว่าหลอกด่าผมแน่ๆ
ว่าแต่ไม่มีงานจะทำแล้วหรือไงครับเฮีย
ถึงได้ว่างมานั่งอ่านซีคิดส์ข้างผมได้ยี่สิบสี่ชั่วโมงปานเซเว่นอีเลฟเว่นเนี่ย!
8. ของที่เค้ามักเอามาเยี่ยม
ไม่มีเงินจะซื้อให้หรอก ของเยี่ยมโปเกเล่ห์เก๊พรรค์นั้นน่ะ!
จนกรอบขนาดค่าเช่าบ้านยังไม่มีปัญญาจะหามาจ่ายเลยล่ะครับเพ่!
9. อาหารที่ไม่ว่าจะรู้สึกพะอืดพะอมเพราะป่วยเท่าไหร่
ก็จะต้องทานให้หมดให้ได้
ไข่เจียวของท่านพี่..
เพราะคิดว่าต่อให้ไม่กินพี่ท่านก็ต้องกรอกลงปากผมได้อยู่ดี...
อีกอย่างผมเองไม่มั่นใจว่าจะสามารถปฏิเสธแววตาอันอ่อนโยน
ปานจะกระซวกผมให้แหลกตายคามือถ้าผมไม่กินนั่นได้น่ะสิครับ
*หมอบกราบ*
10. คนที่ถ้ามาเยี่ยมล่ะก็คุณจะปาแจกันใส่หัวมันทันที
ชะเฮ้ย! คุณโอโทเซะ! นี่ผมป่วยพะงาบๆจะตายมิตายแหล่
ถึงขั้นกระเดือกนมสตรอเบอรี่ไม่ได้
แล้วยังจะมาทวงค่าเช่าบ้านอีกเหรอเว้ยยย! ยัยป้าแก่เหนียงยานเอ๊ย!
11.จู่ๆก็ฝันร้ายกลางดึกเพราะว่าพิษไข้
คนแรกที่เข้ามาดูอาการของคุณ?แล้วจากนั้นเค้าดูแลคุณยังไง
คงจะเป็นท่านพี่นั่นแหละครับ
วิธีดูแล?..คงจะเป็นวิธีที่ผมอยากจะตายไปให้พ้นๆเลยล่ะมั้งครับ
( ช่วยด้วยคร้าบไอ้คุณกินเว้ย! อย่ามัวแต่ไปซื้อซีคิดส์เด้!
คุณภาพชีวิตผมมีค่าน้อยกว่าซีคิดส์รึไงตาหัวสีเอ๊ย! )
12.คนข้างห้องของคุณเป็นตัวจริงของชมรมเทนนิสโรงเรียนอื่น
เค้าคือใคร
ประเดี๋ยวก่อนสิครับเพ่! ผิดเรื่องแล้วนะครับ ผิดเรื่องแล้วนะนั่น!
ไปเล่นเสื่อมข้ามเรื่องเดี๋ยวก็อดเป็นอนิเมหรอกครับ!!
*ตะโกนข้ามห้อง*
ใช่มั้ยครับ! ซานา*ปี๊บ*ซัง!!
13.วันแรกที่เข้ามารักษา ก็ไปทักทายห้องข้างๆ เป็นยังไงบ้าง
อืม..วันแรกผมไม่ค่อยได้คุยหรอกครับ รู้แค่ว่าซานา*ปี๊บ*ซังมารักษาขา
มีคนมาเยี่ยมเป็นขบวน ในห้องเอะอะยังกับมาประท้วงขึ้นราคาข้าวกันเลยครับ
14. เรื่องที่มักคุยกับเพื่อนข้างห้อง
ก็เป็นเรื่องรัดทดที่เราสองคนปรับทุกข์กันน่ะครับ
รู้มาว่าซานา*ปี๊บ*ซังก็โดนคนรอบตัว
ป่วนอารมณ์ฆาตกรให้พุ่งปรี๊ดปรอทแตกเหมือนกัน
แถมเอะอะอะไรชาวบ้านชาวเมืองก็โบ้ยมาลงที่พี่แก..
ที่สำคัญ..คนที่ชอบรังแกซานา*ปี๊บ*ซัง ยังหัวหงอกเหมือนกับคุณกินด้วยแน่ะ
เราสองคนก็เลยมีโอกาสจับมือเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมกันด้วยล่ะครับ
15. สิ่งที่อยากได้ที่สุดตอนที่นอนป่วยอยู่บนเตียงขยับตัวไม่ได้
ชุดคาราโอเกะเพลงของโอซือจัง..
"ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะว๊า..น้ำหน้าอย่างเอ็งน่ะ
ได้แหกปากร้องในห้องน้ำก็ดีแค่ไหนแล้วเว้ย!"
อีกแล้วเหรอครับเฮีย! ถ้าอยากจะสแลนมาตอบขนาดนั้น
ทำไมเฮียไม่มาพิมพ์ตอบเองซะให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะเฟ้ย!
16. ถ้าหายแล้ว คนแรกที่อยากพบ
โอซือจังครับ..ผมจะขอติดตามคุณไปจนกว่าชีวาจะหาไม่!
L-O-V-E โอซือ~!!
เฮ้ย!! ตรงนั้นน่ะ แหกปากให้มันเสียงดังๆหน่อยสิเว้ย!
17. ถ้าหายแล้ว สิ่งแรกที่อยากทำ
ไปซื้อกระดาษทิชชู่ ทำความสะอาดร้านรับจ้างสารพัด
แยกขยะที่เผาได้กับไม่ได้ เพราะที่นั่นน่ะ ลงไม่มีเจเนอรัลเบ๊ผมซักคนล่ะก็
สภาพไม่พ้นโรงงานบดขยะแน่นอนเลยล่ะครับ
ว่าแต่ช่วยมีสติสตังหัดแยกแยะวันทิ้งขยะให้เป็นซะบ้างเถอะครับคุณกิน!
"ลื๊อนี่มันเกิดมาเพื่อเป็นเบ๊จริงๆเลยนะอาพัทคุง"
แล้วหล่อนเกี่ยวอะไรด้วยไม่ทราบละเว้ยครับ ยัยหมวยบ๊วยแผ่น!
ว๊า! เว้ย! ทำไมชอบมากินแบ่งพื้นที่ผมพิมพ์กันจังล่ะเฟ้ย!!
18. คู่อริในโรงพยาบาลของคุณคือ
คางุระจัง...
ของเยี่ยมน่ะ มันของๆคนไข้นะเฟ้ย!
เรื่องแค่นี้อย่างหล่อนไม่ต้องมาแกล้งเนียนไม่รู้นะ!!
แล้วไม่ต้องคายออกมาคืนนะครับ!!
ผมไม่วอรี่ก็ได้ กลืนเข้าไปเร็วๆเลยยัยหมวยถึกเอ๊ย!!
19. พออาทิตย์ที่2ก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมา เลยวางแผนแกล้งคู่อริแก้เซ็งซักหน่อย
แย่ล่ะสิครับ..ทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ผมเผลอจวกบ๊วยแผ่นของคางุระจังไปซะเกลี้ยงเลย
ทั้งที่ผมเองก็ไม่ได้พิศวาสมันเลยซักกะนิดนะเนี่ย แย่จริงๆ
เพิ่งหายป่วยใหม่ๆ ผมเองยังตาลายอยู่.....
ชะเฮ้ย!!! ประเดี๋ยวก่อนเด้ คางุระจัง ได้โปรดใจร่มๆไว้ก๊อนนน!!
20.วันที่ไข้ขึ้นแล้วเพ้อไม่รู้สึกตัวตอนนั้นใครอยู่ด้วย
คุณกิน สงสัยจะว่างงานมากเลยล่ะมั้งครับน่ะ
21. อีกวันนึงได้เจอกับคนที่อยู่ด้วยเมื่อวานตอนที่เพ้อ
เค้าก็ยิ้มแปลกๆให้ ตอนนั้นในใจคิดยังไง
อะไรกันล่ะครับน่ะ ผมพูดอะไรผิดไปตรงไหนไม่ทราบครับ
หรือว่าผมจะเผลอทำอะไรเสื่อมๆให้อดเป็นอนิเม....เอ๋?
22. แล้วจะถามเค้ามั้ยว่าเมื่อวานเราพูดอะไรแปลกๆออกไป
คงไม่หรอกครับ แต่ผมอยากจะถามแค่ว่า
..คุณกินครับ มันเคยมีกรณีที่อนิเมถูกตัดจบไปดื้อๆมั่งมั้ยครับ
23. สุดท้ายแล้วถึงจะถามไม่ถามคนๆนั้นจะมาบอกคุณอยู่ดีว่า
เมื่อวานคุณน่ะเพ้อถึงชื่อเค้าออกมา
นี่มันคำถามตรงไหนกันล่ะครับพี่ท่าน..*ถอนหายใจ*
นั่นสินะครับ ที่ผมเพ้อชื่อคุณกิน
คงเป็นเพราะเรื่องค่าแรงเดือนนี้คุณกินยังไม่ได้จ่า....ย
ชะเฮ้ย!! จะรีบไปไหนล่ะน่ะ จะโกยหน้าตั้งไปไหนไม่ทราบครับเพ่!
กลับมาเคลียร์กันให้รู้เรื่องบัดเดี๋ยวนี้เลยนะเฮ้ย เจ้าคนหัวหยักศก!
24.วันสุดท้ายที่ต้องออกจากโรงพยาบาล (หรือหายป่วย)จะทำอะไรบ้าง
วิ่งออกไปท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดงด้วยดวงตาเปล่งประกาย
คล้ายละครวัยรุ่นเรื่อง โกคุxxx ยังงั้นล่ะครับ
เอ่อ..ก็บอกแล้วไงครับว่าสดใสเปล่งประกาย..
++++++++++++++++++++
จบ..เป็นการอัพที่เสื่อมสติได้อีก 55+
ว่าแต่ตกลงเราตอบแทคหรือแต่งฟิคเหวย..
เออ..ช่างมันเต๊อะ
+++++++++++++++++++++++
งานบอล CU - TU # 64
ขอบคุณรูปจากพี่ oatz นะคะ
มาลงรูปนิดหน่อย ไปขึ้นสแตนหลักที่สนามจุ๊บมา วันรุ่งขึ้นหมดเสียงแขนเดี้ยงกันไปเลย
แต่เอิ่ม...หนุกหนานสะใจมากมาย
ฝั่งจุฬาเจ้าภาพสแตนเริ่มแหว่งตั้งกะราวหกโมงเย็น
ฝั่ง มธ. อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตายันสองทุ่ม - -"
(เหตุผลคือรุ่นพี่ไม่ให้ลง กร๊ากก)
สแตนหลัก สีสดได้ใจ -_-b ถ้าควายเห็นคงวงแตก
สนับสนุนโดยแฮปปี้จากดีแทค
ฝั่งจุ๊บ..สนับสนุนโดยวันเอไอเอสทูคอล ถ้าถ่ายแถบข้างๆจะเห็นว่าเขียวมาเลย
(เสื่อมได้อีกกก)
พลุจากฝั่งธรรมศาสตร์..อลังการดีเหวย
สันมหาลัย ที่ขยันปลุกระดมพล
"แพ้เป็นพระ....เกี้ยว ชนะอย่างเดียวต้องธรรมศาสตร์" 55+
สรุปผล : รุ่นพี่สันมหาลัยบอกว่า มธ.ชนะด้วยคะแนน 0 - 0
ว่าแต่..แล้วมันชนะยังไงกันล่ะเหวย =A=
..จบดีกว่า เอิ่มม..
ปอลอ.รับน้องหนักได้อีกกกกก
ปอลอลอ. ใครว่าเด็กนิติแอ๊บแบ๊ว เด็กนิติ แร๊งงง!
edit @ 28 May 2008 20:27:51 by *๐:*BerryZ_ねこ*:๐*
